Kieran

Ty… zwykła dziewczyna… no dobra, poza jednym szczegółem, jesteś makijażystką chłopaków z Room 94 i ich przyjaciółką. Jesteś też siostrą Ashley’ a. Od dwóch lat jesteś też zakochana w Kieran’ ie. Boisz się komukolwiek to powiedzieć, chociaż pomiędzy tobą a różowo- włosym niema żadnych tajemnic. Co jakiś czas pyta cię co się dzieje ale ty mówisz, że wszystko jest ok. Zawsze gdy przed koncertami miałaś przygotować Kieran’ a z czegoś się śmieliście, ale teraz nie odzywasz się do niego wcale. W ogóle już nie jesteś tą samą grzeczną dziewczynką. Od kiedy wybiły godziny, oznajmujące, że masz już 20 lat, bardzo się zmieniłaś. Wyglądem i charakterem. Kiedyś miałaś [kolor_twoich_włosów] włosy, a teraz masz platynowy bląd na głowie i ciemno fioletowe pasemka. Zrezygnowałaś z kolorowych ciuchów i zastąpiłaś je czarnymi z odrobiną ciemnego fioletu. Zawsze miałaś na nogach baleriny albo zwykłe trampki, zdarzało się nawet zobaczyć cię na obcasach. Teraz? Glany, glany i jeszcze raz glany. Kiedyś grzeczna, lubiłaś powiedzieć chłopakom co leżało ci na sercu. Teraz już nie mówisz im co się dzieje, że jesteś smuta albo zła. Zamykasz się w łazience i rozcinasz skórę żyletkami. Gdy chcą porozmawiać wkładasz do uszu słuchawki, na full rozkręcasz głośność i włączasz swój ulubiony metal (no… może nie ulubiony, ale dzięki niemu nie słyszysz czy coś do ciebie mówią).

Byliście w trasie. W tym momencie w Polsce. Właśnie miałaś przygotowywać chłopaków. Pierwszym zajęłaś się Kit’ em, potem Sean’ em, Dean’ em i na koniec został ci jeszcze Kieran.

- Co się z tobą dzieje? – zapytał smutnym głosem, już miałaś zakładać słuchawki gdy ten wyciągnął twojego iPhona z kieszeni motocyklowej kurtki – Powiedz. – poprosił

- Nie ważne. – odparłaś zdenerwowana już lekko

- Wiem, że coś się dzieje. [T.I.], powiedz mi! – nalegał

- Zaraz zacznie się koncert, a ty nie jesteś przygotowany. – wzięłaś się za przygotowanie chłopaka.

- Już nie jesteś tą samą dziewczyną co kiedyś. Która lubiła odwiedzać nowe miejsca, a zwłaszcza Polskę. Co się stało?

- Jak już musisz wiedzieć, tu przeżyłam zawód miłosny, pierwszy w życiu! – powiedziałaś i poszłaś do łazienki.

Zamknęłaś się w niej i znowu wzięłaś do ręki żyletkę. Powoli zbliżyłaś przedmiot do skóry i gdy miałaś już wyryć na swojej ręce kolejny raz jego imię, otworzyły się drzwi.

- Co ty robisz?! – zdenerwował się Ashley – Odbiło ci?! – wyrwał ci z ręki żyletkę, a potem zabandażował ten kawałek skóry, który już zdążyłaś naciąć, była to tylko połowa tego co miałaś napisać. Mianowicie: I ♥ K - i wtedy ci przerwano.

- Ja już nie wytrzymuję. – odważyłaś się wreszcie odezwać normalnie. Łzy zaczęły spływać po twoich policzkach – To mnie przerasta.

- O co chodzi? – zapytał Ashley i przytulił cię mocno – Powiedz. Jesteśmy rodziną i zawsze mogę ci pomóc.

- Ale nie mów tego chłopakom. – poprosiłaś

- Zgoda, ale będą i tak się martwić.

- Ashley, chodź już. – powiedział Kieran zaglądając do łazienki – [T.I.], ty płaczesz? – zapytał.

- Nie ważne. Idźcie. Ashley, później pogadamy.

- Dobrze, ale jeśli zobaczę, że znowu się cięłaś…

- Cięłaś się?!!! – przeraził się Kieran

- Nie ważne.

- Ważne! Po co to zrobiłaś?! To przez ten głupi zawód miłosny?!

- Ja. Go. Naprawdę. Kochałam! – wycedziłaś przez zaciśnięte zęby.

- Kieran! Ashley! Chodźcie już! – zawołał Sean.

Kieran wyszedł z łazienki.

- Później masz mi wszystko opowiedzieć. – przytulił cię

- Dobrze. – odwzajemniłaś uścisk.

Ashley wyszedł. Poprawiłaś swój czarny makijaż i poszłaś obejrzeć występ chłopaków. Pierwszy raz od kiedy stałaś się taka skryta. Stanęłaś obok brata.

- Dawno cię tu nie było. – zaśmiał się, ale w odpowiedzi dostał tylko twoje smutne westchnięcie. Objął cię ramieniem – Wszystko będzie dobrze. – wyszeptał ci do ucha.

- Nie będzie. – po raz kolejny westchnęłaś.

♥ Tydzień później ♥

Co prawda miałaś powiedzieć bratu zaraz po koncercie o co chodzi. Ale znowu zamknęłaś się w sobie. Nie wiedząc czemu, zaczęłaś też tracić do niego i chłopaków zaufanie. Coraz częściej płakałaś. Oddaliliście się od siebie.

- No to powiesz mi wreszcie? – zapytał po raz tysięczny twój brat.

- To nie ważne. – westchnęłaś

- Dla mnie ważne.

- Chłopaki śpią? – zapytałaś niepewnie

- Tak.

- Chodzi o Kieran’ a.

- Czemu?

- On był tym zawodem miłosnym.

- Co? – zapytał głos za tobą. Dobrze wiedziałaś do kogo należał. Serce zabiło ci mocniej. Odwróciłaś, aby potwierdzić swoje przekonania. To był Kieran

- Okłamałeś mnie! – wrzasnęłaś na brata ze łzami w oczach – Powiedziałeś, że oni śpią! – wybiegłaś z hotelu, w którym nocowaliście.

Teraz całkowicie straciłaś do niego zaufanie. Chodziłaś ulicami Gdańska. Po twoich policzkach spływały słone łzy. Nagle ktoś złapał cię za rękę. To był Kieran.

- Czego chcesz? – wysyczałaś przez ból jaki ci sprawiał. Ściskał cię mocno w miejscu „nowych” ran.

- Porozmawiać.

- Nie usłyszałeś już tego co chciałeś wiedzieć? Mam powtórzyć? Ty byłeś tym gównianym zawodem miłosnym!

- Chciałem zapytać czemu byłem twoim zawodem miłosnym?

- Nie ważne. – powiedziałaś wyciągając rękę z jego uścisku, podwinęłaś lekko rękaw kurtki i zaczęłaś pocierać czerwone miejsce.

- Przepraszam. – powiedział chłopak lekko chwytając cię za rękę i zaczął ją masować.

- Zostaw. I tak będzie bolało. To świeża rana.

- Po co to robiłaś?

- Bo się zakochałam. – burknęłaś odwracając głowę

- I to było powodem?

- Nie. To, że zobaczyłam rok temu zdjęcie na TT twoje i jakiejś dziewczyny, a pod nim podpis: „Kieran z Room 94 ma nową dziewczynę!”

- To nie była moja dziewczyna.

- Już mnie to nie obchodzi. Możesz sobie mieć dziewczynę bo mam to gdzieś.

- I dalej będziesz się ciąć.

- Nie z tego powodu. Bo. Już. Cię. Nie. Kocham. – powiedziałaś, ale chłopak wyczuł sarkazm.

- Wiem, że to nie prawda. – zbliżył się do ciebie i przytulił. Nie odwzajemniłaś uścisku choć bardzo tego chciałaś, tylko go odepchnęłaś – Wiesz… ja też się w tobie zakochałem. – powiedział lekko zestresowany.

- Co proszę? – zapytałaś z nutką ironii w głosie

- Tak.

- Nie chcę teraz żadnej litości. – burknęłaś

- To nie jest litość. Naprawdę cię kocham.

- Mhm… jasne…

Nie odpowiedział tylko ujął twoją twarz w dłonie i pocałował cię namiętnie.

- Wierzysz mi? – zapytał gdy „oderwaliście” się od siebie

- Chyba muszę. – zaśmiałaś się lekko, on również.

- To będziesz moją dziewczyną? – zapytał

- Tak! – mocno go przytuliłaś, a on cię pocałował po raz kolejny – Przepraszam, że byłam taka wredna.

- Nic się nie stało, [T. sweet_przezwisko].

Wróciliście do hotelu.                                                                                                                                            

- [T.I.] ja naprawdę nie wiedziałem, że on nie śpi! – powiedział Ashley

- Już. Spokojnie.  – uspokoiłaś brata i przytuliłaś się do niego

- Co taka zmiana nastroju? – odwzajemnił twój uścisk

- Wyżaliła mi się. – powiedział Kieran i objął cię ramieniem gdy podeszłaś do niego bliżej.

- Czyli mam rozumieć, że od teraz jesteście razem?

- Tak. – uśmiechnęłaś się

- Masz mi o nią dbać. – powiedział do Kieran’ a

- Obiecuję.

Poszłaś się umyć. Gdy wchodziłaś pod prysznic do łazienki wszedł Kieran.

-Ej no! – zakryłaś się szybko ręcznikiem.

- Oj. Przepraszam. Chciałem umyć zęby.

- To myj, ale masz nie podglądać.

- Jasne. – zaczął myć  zęby a ty weszłaś pod prysznic w ręczniku. Później przerzuciłaś go przez kabinę i upadł na głowę chłopaka – Dzięki.

- Sorcia.

- Mhm… - szybko się umyłaś.

- Kieran?

- Tak?

- Podasz mi ten ręcznik?

- Jasne. – podał ci go a ty się osuszyłaś

Gdy chłopak wyszedł ubrałaś się w pidżamę i wyszłaś z łazienki.

♥ Rok później ♥

Ty i Kieran jesteście parą idealną. Wróciła stara ty i znowu ufasz chłopakom. Wiesz, że możesz im wszystko powiedzieć. Już niedługo zostaniesz panią Lemon, a za cztery miesiące na świat przyjdzie wasze dziecko.


------------------------------------------------------------------------------

Wiem, głupie wyszło... ale to mój pierwszy imagin z Kieranem....

Nico